blacha przewodnika tatrzańskiego
Tatry dla każdego

Artur Krupiński

przewodnik tatrzański

tel. 608-753-206

Z przewodnikiem w Tatry

Skorzystaj z usług przewodnika tatrzańskiego.
Wycieczki z przewodnikiem są zawsze udane.

Ratownictwo górskie

Europejski numer alarmowy: 112
Numer alarmowy TOPR: (+48) 601-100-300
Numer alarmowy HZS: (+42) 18-300

Akcje ratunkowe na Słowacji są płatne. Warto pamiętać o ubezpieczniu.

Informacje o pomocy poszkodowanemu w przypadku wystąpienia urazu i prawidłowym zachowaniu podczas akcji ratowniczej.

„Ja niżej podpisany (...) w obecności Naczelnika Straży Ratunkowej (...) oraz świadka (...) dobrowolnie przyrzekam pod słowem honoru, że póki zdrów jestem, na każde wezwanie Naczelnika lub jego Zastępcy — bez względu na porę roku, dnia i stan pogody — stawię się w oznaczonym miejscu i godzinie odpowiednio na wyprawę zaopatrzony i udam się w góry według marszruty i wskazań Naczelnika lub jego Zastępcy w celu poszukiwań zaginionego i niesienia mu pomocy. [...]”.

fragment przysięgi ratownika tatrzańskiego

Pierwsza pomoc w warunkach górskich

Prowadzenie akcji ratowniczej w Tatrach wymaga kwalifikacji i powinno być prowadzone przez ratowników TOPR. W sytuacji, kiedy turysta samodzielnie podejmuje działania ratownicze przed przybyciem ratowników, należy pamiętać o kilku ważnych zasadach.

Normy BLS (Basic Life Support — podstawowe zabiegi resuscytacyjne) zakładają, że sprawdza się tylko oddech, np. metodą „widzę, słyszę, czuję”. Polega ona na zbliżeniu ucha ratownika do ust poszkodowanego, tak by ratownik patrzał na klatkę piersiową rannego. Wtedy (jeśli ranny oddycha) ratownik będzie widział unoszenie się klatki piersiowej, słyszał oddech i czuł go. Jeśli jest oddech, jest krążenie, nawet, jeśli niewyczuwalne dla ratownika. Jeśli jest oddech, podstawowe czynności życiowe są zachowane. Oddech sprawdza się przez 10 sekund — cykl 2-3 normalnych (nie świszczących) oddechów. Pojedyncze, charczące westchnienia nie są prawidłowymi oddechami. Jeśli nie ma oddechu, stosuje się cykl 30 uciśnięć mostka na klatce piersiowej na 2 wdechy. Należy pamiętać o udrożnieniu układu oddechowego. Jeśli ratownik widzi ciało obce, wyjmuje je. Jeśli nie, przystępuje do resuscytacji. Podczas wykonywania oddechów ratowniczych nie należy wdmuchiwać za dużo powietrza, bo dmucha się wtedy powietze do żołądka. Po każdym wdmuchnięciu powietrza należy poczekać na wydech — klatka piersiowa poszkodowanego opada. Zbyt silne wdechy mogą spowodować hiperwentylację ratownika.

Akcja ratownicza z udziałem śmigłowca

Na widok śmigłowca wybrana osoba z grupy pokazuje jeden z dwóch znaków: literę Y, wznosząc oba ramiona do góry, informując, że potrzebujemy pomocy, lub literę N, wznosząc jedno z ramion do góry, a drugie trzymając w dole, informując, że nie potrzebujemy pomocy. Kiedy załoga rozpozna podawany sygnał i śmigłowiec zbliży się do grupy, wszyscy powinni usiąść, żeby nie narażać się na powalający podmuch powietrza spod wirnika i na śmiertelnie niebezpieczne uderzenie wirnikiem.